Δελτίο Τύπου Νο2 21/09/2016 - Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Δελτίο Τύπου Νο2 21/09/2016



ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ – ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ


     

Δελτίο Τύπου 21/09/2016

39ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
22ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
ΔΡΑΜΑΣ

(19-24 Σεπτεμβρίου 2016)

 
Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια

Ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Παύλος Μεθενίτης υποδέχτηκε μια εκλεκτή παρέα στα σημερινά «Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια» του Φεστιβάλ: τον Γιάννη Μπασκόζο, ψυχή του διαδικτυακού περιοδικού για το βιβλίο “Ο Αναγνώστης” (www.oanagnostis.gr), τους νέους Δραμινούς ποιητές Κυριάκο Συφιλτζόγλου (ο οποίος απέσπασε και το βραβείο ποίησης του Αναγνώστη για το 2016) και Δημήτρη Πέτρου, αλλά και τον Αλέξανδρο Κακαβά, πρόεδρο της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας ο οποίος μίλησε για την εκδοτική δραστηριότητα της ΕΣΕ.
Όπως είπε ο Α.Κακαβάς, η ΕΣΕ εδώ και τρία χρόνια προκηρύσσει πανελλήνιο διαγωνισμό σεναρίου, ενώ εκδίδει σενάρια, όπως αυτό που απέσπασε το βραβείο στον πρώτο διαγωνισμό, το «Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ» του Μάριου Πιπερίδη, που σύντομα θα γίνει ταινία, έχοντας μάλιστα βρει πολλούς συμπαραγωγούς. Το Public, μαθαίνουμε, θα διαθέτει στο εξής όλα τα βιβλία που εκδίδει η ΕΣΕ σε πολύ χαμηλές τιμές.Ο κ.Κακαβάς προέτρεψε όσους θα ήθελαν να εκδώσουν το έργο τους (πάντα σε σχέση με τον οπτικοακουστικό χώρο) να επικοινωνήσει με την Ένωση.
Ο Γ.Μπασκόζος εξήγησε πως ο Αναγνώστης είναι μια προσπάθεια που έγινε μετά το κλείσιμο του περιοδικού «Διαβάζω», και μίλησε με θέρμη για τους δύο Δραμινούς ποιητές: «Και οι δύο», είπε, «ζουν σε μια πόλη ποιητική, σε έναν περίκλειστο τόπο που απέχει αρκετά και από Αθήνα και από Θεσσαλονίκη, αλλά φαίνεται πως ενώ είναι ένας τόπος κλειστός εξωτερικά είναι ανοιχτός εσωτερικά».
Ο Δημήτρης Πέτρου εξήγησε πως όταν γράφει δεν απευθύνεται στους συμπατριώτες του, αλλά σε όλον τον κόσμο και πως η γενιά του αρχίζει να συνομιλεί με ρεύματα του εξωτερικού.
Ο Κ.Συφιλτζόγλου χαρακτήρισε την Δράμα μια «ήσυχη, φιλική πόλη, του χεριού σου, ιδανική για διάβασμα, που καθώς είναι περίκλειστη από βουνά σου αυξάνει την περιέργεια για το τι βρίσκεται γύρω γύρω.
Εμείς είμαστε μαθημένοι στον Ελύτη, τον ήλιο, την θάλασσα, αλλά πάντα αναρωτιόμουν τι εμπνέει έναν Γιαπωνέζο, έναν Σουηδό. Ένας καλός μεταφραστής είναι ένα μεγάλο δώρο…».
Στο ερώτημα του Παύλου Μεθενίτη ποια είναι η διαδικασία που πυροδοτεί την έμπνευσή τους, ο Δ.Πέτρου εξήγησε πως είναι «σαν να συσσωρεύεται η ένταση, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο θέμα, και ο πρώτος στίχος προκύπτει σαν έκρηξη. Ωστόσο η επεξεργασία είναι εξαντλητική. Συχνά περπατώ στον δρόμο και δουλεύω το ποίημα ξανά και ξανά μέσα μου, αν και συχνά καταλήγεις να κρατήσεις μόνο έναν στίχο».
Ο Κ.Συφιλτζόγλου είπε πως «αυτά τα πράγματα απλώς συμβαίνουν. Άλλοτε βγαίνουν με τη μια, άλλοτε πρέπει απλώς να τα αφήσεις να κρυώσουν, να φύγουν τα λίπη, να μείνει απλώς καθαρό κρέας. Εδώ στην Δράμα γράφει ο ένας κι ο άλλος, έχουμε δηλαδή πολλά τρίτα μάτια, είναι σαν να γυμνάζουμε το ποιητικό ένστικτο».
Όπως υπογράμμισε η επικαιρότητα αποτελεί παγίδα για την ποίηση. «Η πραγματικότητα γύρω μας είναι μια τεράστια χωματερή που μπορεί και να κρύβει διαμαντάκια».
Ο Δ.Πέτρου ήταν κατηγορηματικός: «Δεν με απασχολεί καθόλου η επικαιρότητα. Εχω 2-3 εμμονές, όπως ο χρόνος και η απώλεια…».
Ο Γ.Μπασκόζος μίλησε για μια φουρνιά νεότερων ποιητών που ενώ έχουν διαβάσει παλιότερους δεν έχουν ορατή σύνδεση με αυτούς, δηλαδή το έργο τους δεν θυμίζει Ρίτσο, Σαχτούρη κ.α., ούτε έχει τοπικότητα, αντίθετα μιλούν παγκόσμια, και τα ποιήματά τους μπορεί να τα καταλάβει εξίσου ένας Χιλιανός ή ένας Σουηδός. «Μπορώ κάλλιστα να σας απαριθμήσω σήμερα 10 ονόματα νέων Ελλήνων ποιητών, πολύ διαφορετικών μεταξύ τους, που αξίζει να διαβάσει κανείς. Και αυτό συμβαίνει και με τους νέους πεζογράφους. Πλέον οι παλιοί δεν μπορούν να κάνουν αυτό που κάνουν οι νεότεροι».

Ο Κ.Συφιλτζόγλου θυμήθηκε, πριν την κρίση, τότε που υπήρχαν ακόμα λεφτά και είχε βγάλει το πρώτο του βιβλίο, που τον είχαν ρωτήσει: «Μα έχεις κάποιο πρόβλημα και γράφεις ποίηση;». «Σήμερα αυτό έχει τελειώσει. Ο κόσμος ψάχνεται και διαβάζει περισσότερο».

Όλοι συμφώνησαν πως πολλά στερεότυπα συνοδεύουν ακόμα τους ποιητές. «Πάντως εγώ μικρός δεν ήμουν καλός στην γλώσσα και έπαιζα ποδόσφαιρο. Είναι μύθος ότι ο ποιητής είναι ένα παραδεισένιο πουλί», υπογράμμισε ο Δ.Πέτρου, ο οποίος εργάζεται ως φαρμακοποιός.
«Οι ποιητές δεν είναι ούτε περίεργοι ούτε αποσυνάγωγοι», ξεκαθάρισε ο Κ.Συφιλτζόγλου. «Ξέρετε πως με φωνάζουν σε λύκεια για να με γνωρίσουν τα παιδιά που πιστεύουν ακόμα πως ο ποιητής είναι κάποιος γέρος που κοντεύει να πεθάνει; Εμένα οι γονείς μου δεν μου αγόρασαν ποτέ βιβλίο. Μικρός απορούσα πως γίνεται να σπουδάζει κάποιος φιλολογία. Όμως στο Γυμνάσιο κάποιοι καθηγητές με επηρέασαν και με έκαναν να μπω στα βιβλιοπωλεία».

Ακολουθεί αυτούσια η σημερινή παρουσίαση του Παύλου Μεθενίτη

Φίλες και φίλοι, τα Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια του 39ου Φεστιβάλ Ταινιών μικρού Μήκους Δράμας έχουν τη χαρά να σας παρουσιάσουν έναν άνθρωπο που έχει κοπιάσει για το βιβλίο στην Ελλάδα όσο λίγοι. Τον Γιάννη τον Μπασκόζο, που θα μου επιτρέψει να πω δυο λόγια πριν του δώσω το λόγο.

Το βιβλίο περνά δύσκολους καιρούς, κυρίες και κύριοι. Καταρχάς έχει καταντήσει είδος πολυτελείας για τους νεόπτωχους, που προτιμούν, και με το δίκιο τους οι άνθρωποι, να εξοικονομήσουν τα δέκα ή τα τα είκοσι ευρώ του αντιτύπου για να βουλώσουν κάποια τρύπα του οικογενειακού τους προϋπολογισμού. Κακά τα ψέματα – αν είσαι φτωχός, δεν θα κόψεις από το ψωμί για να αγοράσεις βιβλία, μάλλον το αντίθετο θα κάνουν οι περισσότεροι. Αν και, μεταξύ μας, γνωρίζω προσωπικά κάποιους φανατικούς βιβλιόφιλους, που θα εξασφάλιζαν το αγαπημένο τους βιβλίο στερούμενοι ακόμα και το τσιγάρο, που λέει ο λόγος, εάν δεν το απαλλοτρίωναν, αν μ’ εννοείτε.

Μετά, είναι και η τεχνολογική εξέλιξη, που έχει κάνει το βιβλίο κάτι σαν αναχρονισμό υπό εξαφάνιση. Θυμηθείτε: στο μετρό που μπήκατε τελευταία, ή στο λεωφορείο, πόσοι άνθρωποι διάβαζαν ένα βιβλίο και πόσοι πληκτρολογούσαν, εμμονικά, στο κινητό τους;

Επίσης, σχεδόν κάθε μέρα μαθαίνουμε πως κλείνουν βιβλιοπωλεία, ενώ εκδοτικές επιχειρήσεις, που παλιότερα αρμένιζαν περήφανα σαν τρικάταρτες φρεγάδες, μετά βίας τώρα επιπλέουν στα άγρια κύματα της αγοράς. Δεν μου αρέσει η γκρίνια, αλλά φοβάμαι πως δεν μπορώ να την αποφύγω, και σε έναν ακόμα τομέα: αν και εκδίδονται ακόμα στην Ελλάδα καλά βιβλία, με κάποια από αυτά να είναι σπουδαία, η μεγάλη πλειοψηφία του αναγνωστικού κοινού, που συντηρεί το όλο κύκλωμα παραγωγής και διακίνησης πνευματικών προϊόντων, προτιμά την έντυπη τηλεόραση, η οποία εκτίθεται συνήθως δίπλα στα αλλαντικά του σούπερ μάρκετ.

Εν πάση περιπτώσει, το ποιοτικό βιβλίο στην Ελλάδα περνάει κρίση τρελή, αν μου επιτρέπετε. Αλλά η κατάσταση θα ήταν χειρότερη, πιστέψτε με, εάν δεν υπήρχαν άνθρωποι σαν τον Γιάννη τον Μπασκόζο. Αν και σπούδασε Μαθηματικά, η διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι στον τομέα των Ανθρωπιστικών σπουδών. Για πολλά χρόνια ήταν συνεργάτης μεγάλων εφημερίδων και περιοδικών επιμελούμενος τις σελίδες βιβλίου, ενώ από το 2006 μέχρι το 2012 ήταν διευθυντής του πασίγνωστου περιοδικού “Διαβάζω”. Να συμπληρώσω πως άρθρα του Γιάννη έχουν δημοσιευτεί σε μια σωρεία εντύπων ενώ έχει υπογράψει συλλογές διηγημάτων και μελέτες. Από το 2013, μέχρι σήμερα ο Γιάννης Μπασκόζος διευθύνει το ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο, με τίτλο “ο αναγνώστης”.

Στην ταυτότητα του ιστότοπου “Αναγνώστης”, διαβάζω: “O Αναγνώστης είναι ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο και τις τέχνες. Οι παλιοί συνεργάτες του περιοδικού Διαβάζω, με τη σύμπραξη νέων συνεργατών, προχωρήσαμε σε κάτι καινούριο που εμπεριέχει τις καλύτερες παραδόσεις του ιστορικού αυτού περιοδικού, αλλά και αποτυπώνει το πνεύμα της εποχής, τους σύγχρονους αισθητικούς και ιδεολογικούς προβληματισμούς.

Με καθημερινές αναρτήσεις, ο Αναγνώστης επιδιώκει να ενημερώνει για όλα όσα συμβαίνουν στο χώρο του βιβλίου. Παράλληλα μέσα από συνεντεύξεις, μόνιμες στήλες και ανταποκρίσεις επιθυμεί, πέραν της προβολής της σύγχρονης ποιοτικής εκδοτικής παραγωγής, να καταδείξει τάσεις και ρεύματα που αφορούν το βιβλίο τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Στόχος του είναι επίσης να διερευνήσει τη σχέση του βιβλίου με τις υπόλοιπες τέχνες καλλιεργώντας τον διάλογο μεταξύ τους.
Ο Αναγνώστης συνεχίζοντας τον θεσμό των λογοτεχνικών βραβείων του περιοδικού Διαβάζω καθιέρωσε τα Λογοτεχνικά Βραβεία του Αναγνώστη, τα οποία διοργανώνει από το 2013 έως σήμερα”.
Φίλες και φίλοι, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι κατ’ εμέ η ιστοσελίδα που διευθύνει ο Γιάννης Μπασκόζος, το www.oanagnostis.gr είναι μια όαση, ένα φιλόξενο λιμάνι, όχι μόνο για τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες λογοτεχνικών βιβλίων, αλλά και για εκείνους τους ταξιδευτές του Διαδικτύου, τους ιστιοπλόους των ιστοσελίδων, που κουράστηκαν από την ευτέλεια, το φανατισμό, τη ρηχότητα και τις λοιπές εκπτώσεις αξιών που ισχύουν μονίμως, και όχι εποχιακώς, στο Ίντερνετ και την κοινωνία.

Κυριάκος Συφιλτζόγλου

“Τα βραβεία βαρύνουν όχι μόνο τους βραβευμένους, αλλά και τους υποψήφιους προς βράβευση” Αυτά δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο ποιητής Κυριάκος Συλφιτζόγλου, όταν παρέλαβε το Βραβείο Ποίησης του Αναγνώστη για το 2016, από τα χέρια της περσινής νικήτριας, της Δήμητρας Χριστοδούλου, για το βιβλίο του “Στο σπίτι του Κρεμασμένου”, από τις εκδόσεις Θράκα.
Ο Γιάννης ο Μπασκόζος είναι αρμόδιος για να παρουσιάσει τον ποιητή και το έργο του – εγώ να πω απλώς πως ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου είναι τριαντάρης, Δραμινός και απόφοιτος της Νομικής, με άλλες τρεις ποιητικές συλλογές στο ενεργητικό του, εκτός από τη βραβευμένη.

Δημήτρης Πέτρου

“Τσιγάρα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο
Απασφαλισμένες χειροβομβίδες
Ανάβουν και σβήνουν στο σκοτάδι
Σήματα μορς-τρεις βαθιές ,τρεις κοφτές-
Τσακίζονται στο τασάκι και στοιβάζονται
Σαν τα σ’ αγαπώ που δεν πρόλαβες ν’ ακούσεις”.

Φίλες και φίλοι, αυτούς τους στίχους τους έγραψε ο ποιητής Δημήτρης Πέτρου. Δραμινός, σαραντάρης και φίλος του Κυριάκου Συλφιτζόγλου, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα, αν δεν κάνω λάθος, με ένα βιβλίο που έκανε εντύπωση: την “Α΄Παθολογική”, το 2013. Ακολούθησαν τα “Χωματουργικά”, το 2016 – και τα δύο βιβλία εκδόθηκαν από τη Μικρή Άρκτο.
Ο λόγος, για την παρουσίαση του ποιητή, στον κ. Μπασκόζο.

Αλέξανδρος Κακαβάς

Κυρίες και κύριοι, σήμερα είναι μια ημέρα θεσμική. Εννοώ πως τα Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια του Φεστιβάλ Δράμας σήμερα ανοίγονται στους θεσμούς, στους φορείς που δραστηριοποιούνται στον κοινό τόπο, όπου τέμνονται οι κύκλοι της συγγραφής και του κινηματογράφου.

Βεβαίως, το σενάριο κυριαρχεί σ’ αυτόν τον τόπο. Το σενάριο μιας ταινίας, που ναι μεν είναι η ραχοκοκαλιά μιας ταινίας, από την άλλη όμως αποτελεί ένα ιδιαίτερο είδος γραφής, με τους δικούς του κώδικες.

Ο εθνικός φορέας των σεναριογράφων μας είναι η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος. Το έργο της είναι ποικίλο: όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της, η ΕΣΕ πραγματοποιεί διαγωνισμούς συγγραφής σεναρίων και θεατρικών έργων, οργανώνει σεμινάρια και εργαστήρια συγγραφής σεναρίων, αξιολογεί σενάρια, εξασφαλίζει πνευματική κατοχύρωση όλων των έργων της διανόησης, παρουσιάζει καταξιωμένους και νέους δημιουργούς, διοργανώνει ημερίδες και τιμητικές εκδηλώσεις, υποστηρίζει νέους δημιουργούς, αλλά κάνει και κάτι ακόμα, που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα: εκδίδει βιβλία...

Η τελευταία έκδοση της Ένωσης Σεναριογράφων είναι η συλλογή διηγημάτων “13 μετά τα μεσάνυχτα” του Ηλία Φλωράκη. Βλέπω ακόμα τους τίτλους “Ελένη για την ειρήνη και τον έρωτα”, ένα λιμπρέτο της Μαρίας Αθήνη για όπερα βασισμένη στην τραγωδία “Ελένη” του Ευριπίδη, το μυθιστόρημα “Οι τρόφιμοι” της Ανδρεάνας Σαπρίκη, αλλά και άλλα πολλά, μεταξύ των οποίων και βραβευμένα σενάρια στο διαγωνισμό που διεξάγει η Ένωση.
Για το έργο της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων, και ιδιαίτερα για τις εκδόσεις της, θα μας μιλήσει ο Αλέξανδρος Κακαβάς, Πρόεδρος της ΕΣΕ.


Για το γραφείο τύπου
Ευάννα Βενάρδου
6932906657
25210-27435
Email: press@dramafilmfestival.gr




Πατήστε πάνω στην εικόνα για να κατεβάσετε το Δελτίο Τύπου  

 
 
Χορηγοί - Υποστηρικτές
  







Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού