Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια, Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016 - Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Go to content

Main menu:

Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια, Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016

Αρχείο Φεστιβάλ > 39o - 22nd (2016) > Παράλληλες Εκδηλώσεις
Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια, Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016
?????a ????te????? ?es?µ???a - ???t? 20 Septeµί???? 2016


ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ – ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ


39ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
 22ο  ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
   ΔΡΑΜΑΣ
(19-24 Σεπτεμβρίου 2016)


ΑΙΘΡΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ
ΤΡΙΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016


Καλλιόπη Εξάρχου- "Δημήτρης Δημητριάδης : Το θέατρο του ανθρωπισμού"

Ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Παύλος Μεθενίτης υποδέχτηκε την Δραμινή πανεπιστημιακό Καλλιόπη Εξάρχου εγκαινιάζοντας για φέτος τον θεσμό των «Αίθριων Λογοτεχνικών Μεσημεριών» του Φεστιβάλ.
Η κ. Εξάρχου, ποιήτρια, συγγραφέας και επίκουρη καθηγήτρια Θεατρολογίας στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ, παρουσίασε το βιβλίο της «Δημήτρης Δημητριάδης: το Θέατρο του Ανθρωπισμού».
Από τους σημαντικότερους Έλληνες δραματουργούς, ο Δ. Δημητριάδης έκανε το μεγάλο μπαμ στο θέατρο το 1978 με το έργο του «Πεθαίνω σαν χώρα». «Η σχέση μας ξεκίνησε πριν 5 χρόνια. Πάντα έψαχνα για συγγραφείς που θα με ξεβόλευαν αλλά ο Δ. Δημητριάδης με ξεβόλεψε τόσο που για ένα διάστημα αρρώστησα. Ένοιωσα πως έπρεπε να πάρω μια απόσταση και ύστερα να ξαναπιάσω το έργο του…», εξομολογήθηκε η κ. Εξάρχου.
Συγγραφέας που δεν φοβάται να φέρει αντιμέτωπο τον θεατή με το σκοτάδι που κρύβει η ανθρώπινη φύση, ο Δημήτρης Δημητριάδης αρχικά  «δέχτηκε πόλεμο από το κατεστημένο της εποχής που θεώρησε πως διέστρεφε τα χρηστά ήθη. Με αποτέλεσμα οι παραστάσεις του στην Ελλάδα να κατεβαίνουν πάνω στη βδομάδα». Έπρεπε να τον ανακαλύψουν πρώτα στην Γαλλία και να γίνει εκεί μόδα «για να αναθαρρήσουν οι δικοί μας. Σήμερα πια είναι αναγνωρισμένος στην χώρα μας, μάλιστα πέρυσι η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών πραγματοποίησε ένα μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του».
Δύο είναι σήμερα οι ελληνίδες μελετήτριες του έργου του: η Κ.Εξάρχου και η Δήμητρα Κονδυλάκη, η πρώτη μελετήτρια των έργων του.
Η κ.Εξάρχου ανακάλυψε μια ριζοσπαστική μορφή του ανθρωπισμού σο έργο του, που όπως είπε, θα μπορούσε να λέγεται και «απανθρωπισμός». Με την έννοια πως ο θεατρικός συγγραφέας δεν διστάζει να αποκαλύψει και το τέρας μέσα μας, προσεγγίζοντας τον άνθρωπο ως όλον. Είναι σαν να σου λέει πως «τελειότητα στον άνθρωπο είναι η ατέλειά του».
Απαράμιλλος γλωσσοπλάστης, ο Δ.Δημητριάδης μιλά για τον «ποθοπόνο» και γράφει σε ρυθμό πολυβόλου. Για παράδειγμα αγαπά να παίρνει μύθους και είτε να τους συνεχίζει από εκεί που σταματά  πλοκή είτε να τους ανατρέπει. Η κ.Εξάρχου έφερε ως παράδειγμα την Αντιγόνη (σε ένα αδημοσίευτο ακόμα έργο του): στην δική του εκδοχή η Αντιγόνη τους παρατάει όλους και φεύγει με τον έρωτά της… «Κανείς δεν έχει αποτολμήσει μέχρι σήμερα κάτι τέτοιο».

Ακολουθεί αυτούσια η ομιλία του Παύλου Μεθενίτη για την μονογραφία της Καλλιόπης Εξάρχου:

“Δημήτρης Δημητριάδης – Το θέατρο του ανθρωπισμού” Μελέτη της Καλλιόπης Εξάρχου, από τις Εκδόσεις Σοκόλη

Κυρίες και κύριοι, σας καλωσορίζω με χαρά και συγκίνηση στα Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια του Φεστιβάλ Δράμας. Είμαστε και πάλι εδώ, εκπέμπουμε και πάλι το σήμα μας στους κινηματογραφικούς και λογοτεχνικούς ουρανούς, από την αγαπημένη πόλη της Δράμας, όπου διακονείται ο πολιτισμός της εικόνας εδώ και 39 συναπτά έτη.

Τα Μεσημέρια μας, επιτρέψτε μου να αρχίσουν με μερικούς στίχους: “Μοναξιά ως έρημος / Ανυπεράσπιστη /  Ανεπίστρεπτη / Ωραία / Ως θάνατος.”

Όσοι υπηρετούν και προάγουν τον πολιτισμό, φίλες και φίλοι, καμιά φορά έχω την αίσθηση πως είναι, πως είμαστε μόνοι μας. Όμως, αυτή η μοναξιά μας, αυτή η  αυχμηρή μας έρημος έχει μια ομορφιά, φίλες και φίλοι. Ωραία ως θάνατος, λέει ένας στίχος της καλεσμένης μας, της κυρίας Καλλιόπης Εξάρχου, κι εμένα μου έρχεται στο μυαλό, όταν διαβάζω αυτόν το στίχο, ολόκληρο το Μπολερό του Ραβέλ, που μου θυμίζει μια ανυπεράσπιστη, ανεπίστρεπτη πορεία μέσα στην έρημο...

Με τους ήχους λοιπόν του Μπολερό να παιανίζουν μέσα στο κεφάλι μας, επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω την Δραμινή Καλλιόπη Εξάρχου, που είναι ποιήτρια, συγγραφέας και καθηγήτρια. Πέντε ποιητικές συλλογές, μια μυθιστορηματική βιογραφία και κάποιες μελέτες για το θέατρο υπογράφονται από την κυρία Εξάρχου, την Επίκουρη Καθηγήτρια Θεατρολογίας στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Μια από αυτές τις μελέτες είναι και το βιβλίο της κυρίας Εξάρχου που έχω μπροστά μου. Ο τίτλος είναι “Δημήτρης Δημητριάδης – το θέατρο του ανθρωπισμού”, από τις εκδόσεις Σοκόλη.

Για την ουσία του βιβλίου, για τον ανθρωπισμό στο έργο του Δημητριάδη, θα μας μιλήσει η ίδια η συγγραφέας. Πριν πάρει το λόγο η  Καλλιόπη Εξάρχου, επιτρέψτε μου να σας δώσω μερικά στοιχεία για τον Δημήτρη Δημητριάδη.

Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής, θα έλεγα επιγραμματικά, εάν ήταν δυνατόν, και πρέπον, να χωρέσει σε τέσσερις λέξεις το πολυσχιδές και βαθύ έργο ενός επιδραστικού διανοητή, που ταρακούνησε τα ελληνικά γράμματα ήδη από το 1978, για τα καλά, με το πασίγνωστο “Πεθαίνω σα χώρα”. Το πρώτο του θεατρικό, με τίτλο “Η τιμή της ανταρσίας στη μαύρη αγορά” είχε ανέβει δέκα χρόνια πριν, στο Παρίσι του 1968....

Όπως καταλαβαίνετε, η πορεία του Δημητριάδη στα γράμματα είναι θεαματική:  πολλά θεατρικά, ποιήματα, πεζογραφήματα, δοκιμιακά κείμενα, ενώ το πάνθεον των ξένων συγγραφέων που ξαναγεννήθηκαν στην ελληνική γλώσσα, με εμβρυουλκό την πένα του Δημητριάδη, είναι εντυπωσιακό: Ζενέ, Σαρτρ, Μπατάιγ, Ντιράς, Μολιέρος, Μπαλζάκ, αλλά και Μπέκετ, Ουίλιαμς και Σέξπιρ. Από την άλλη, έργα του Δημητριάδη έχουν μεταφραστεί στη γαλλική, ισπανική, πορτογαλική, γερμανική, ιταλική και ρουμανική γλώσσα.

Οπότε, φίλες και φίλοι, είναι ευνόητο πως η κυρία Εξάρχου εμβάθυνε στο έργο ενός διακεκριμένου ανθρώπου του πνεύματος. Η ερώτηση που έχω για την ίδια, είναι η κλασική δημοσιογραφική προσέγγιση: πώς, πότε, και γιατί...

Είμαι σίγουρος πως δεν θα διστάσει – πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν ο τίτλος της ποιητικής της συλλογής, απ’ όπου δανείστηκα τους αρχικούς στίχους, είναι “Μάχιμα χείλη”;...
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να κατεβάσετε το κείμενο της παρουσίασης  

 
 
Χορηγοί - Υποστηρικτές
  







Back to content | Back to main menu